Wedstrijdverslagen

Hierbij ons verhaal over mendurance  Ameide 29-09-2017

Het leek ons (Piet Vermaat en mijn vrouw Ria) leuk en spannend om in wedstrijdverband met paard en wagen in een andere omgeving te rijden. Wij wonen in het groene hart waar alleen maar asfalt is om te rijden.

Wij zijn voor het eerst gestart in Renkum in 2008, met enkel span paard. Met Andor (Fjord) hebben wij in 2013 2 keer een klasse 3 wedstrijd goed uitgereden. In Wateren één van 70 km en één in Hellendoorn van 60 km. Ons huidige paard, Cheetah Volo, is een draver (13 Jaar) die wil altijd hard lopen. Je hoef haar nooit op te jagen, je moet haar altijd tegen houden.

Wat betref voeding; Normaal 3kg dravers brok per dag en vanaf 4 dagen voor een wedstrijd 4kg per dag. Overdag loopt Cheetah in het weiland (onbeperkt gras) en in de nacht op stal met onbeperkt hooi. Ik train met mijn paard 2x per week. Ik gebruik al 3 jaar geen hartslag meter meer. Op dinsdag ga ik naar menles. De rijbak is 1 km van mijn huis vandaan, maar ik maak altijd eerst een ommetje van ongeveer 10 km voorafgaand de menles. Op zondag rij ik altijd een ritje tussen 25 of 40 km bij mij in de buurt. Eén keer in de maand gaan maken wij een bosrit.

Dit jaar (2017) heeft de organisatie de Mendurance cup toegevoegd. Aan deze competitie doen verschillende combinaties van alle wedstrijden mee. Voorafgaand aan de laatste wedstrijd in Someren gaan wij aan de leiding van een voorsprong van 3 punten. Hierdoor wordt de druk om goed uit te rijden nog groter.

Hierbij een verslag van de laatste wedstrijd van 2017 – Someren. Wij rijden klasse 2,  44 km.

Wij vertrokken thuis om 5.45 uur (1,5 uur rijden). Ter plaatse eerst melden, keuren(hartslag 40), hooi, brok en koelwater klaar zetten enz.. Wij startte als eerste, om 8 uur voor de eerste ronde van 22km. Wij reden vrij snel en na +/- 12 km gingen wij even stappen. Maar je heb er altijd die nog sneller starten. Laura met een shetlander reed ons voorbij (ze was 6 min later gestart). Maar na 1 km ging zij naar haar groompunt toe en toen gingen wij Laura weer voorbij. Hierna hebben wij haar niet meer gezien. De eerste ronde van 22km legde wij af in 1 uur, 23 min en 29 seconden. Gemiddeld bijna 16 km per uur. Toen nog één kilometer stappen + koelen. Toen we binnen kwamen was Cheetah’s hartslag 52 (heel mooi, want deze mag 64 zijn). Onze concurrent Eddy de Meyer (2 span paard) had er 13 min langer over gedaan (was 2 min later gestart ). Na 45 minuten startte wij voor de 2e ronde van 22 kilometer. Ik dacht dat ik niet zo snel hoefde te rijden want ik had een voorsprong van 13 minuten. Maar tot mijn grote verbazing kwam Eddy de Meyer 2,5 km voor de finish mij achterop rijden, toen ik bij het groompunt stond te koelen. Ik dacht daar gaat mijn overwinning. Vervolgens zijn wij weer rustig verder gereden, met +/- 15 km per uur naar de finish toe. De tweede ronde van 22km legde wij af in 1 uur en 29 min (gemiddeld bijna 15 km per uur). Toen nog 1 km stappen + koelen. Toen we binnen kwamen was Cheetah’s hartslag 48  (super). Eddy de Meyer kwam 5 minuten later over de finish. Ons gemiddelde snelheid over 44 km was 15,3 km per uur en het paard werd goed gekeurd. Dit was goed genoeg voor de 1e prijs. Daarmee werden wij de eerste die de Mendurance cup hebben gewonnen.

Tenslotte wil ik alle mensen die de wedstrijden organiseren, juryleden en vrijwilligers bedanken want zonder deze mensen kunnen wij wedstrijdmenners geen wedstrijd rijden.

Afz. Piet en Ria Vermaat

Verslag wedstrijd Teteringen 2016, door Laura van Berkel
Vandaag een mooie rit in Teteringen gereden. Bij de voorkeuring had Tum (wat afwijkt bij hem) een vrij hoge hartslag van 60. Dit wat ik niet echt kon verklaren, gezien onder de 64 wel goedgekeurd. De eerste 10 km was Tum niet vooruit te branden. Dit denk ik doordat wij als eerste moesten en hij niet graag alleen loopt. Na de 10 km heb ik een kleine jerrycan over hem heen gegoten en vanaf dat moment leek er een knop om te gaan. Alsof hij dacht wacht even dit doet mijn baasje altijd als we op wedstrijd gaan. Vanaf toen was er die looplust die ik van hem ook ken. Top dat hadden we nodig! Bij de 20 km hebben we dit nog een keer overgedaan, dit was ook even het moment dat hij inkakte. Ik had mijn doel op welke snelheid we zouden gaan rijden van voor de 10 km tot bij de 20 km veranderd. Pony liep goed en we kunnen dan toch richting de 13 a 14 km per uur gaan rijden. In de laatste kilometers meer gaan sturen op die tijd. Hij liep super en kwamen met 2 uur en 15 sec binnen (na 2 uur zou de finish voor ons open zijn voor de max 14 km per uur) Echter bij het doen en al direct daarna spijt wat ik de laatste 100 meter heb gedaan, in volle rengalop op de finish. Dit heb ik helaas met een kwartier staptraject moeten bekopen met een te hoge hartslag. Waarvoor we een kwartier straftijd bij de gereden tijd kregen. Bah daar kan je van balen, maar dit heb ik toch zelf gedaan. Ik kijk ondanks het einde terug op een geweldige rit! Want zeg nou eerlijk als je 28 km gereden hebt en hij knalt er nog even zo een rengalop uit dan kan je toch alleen maar trots zijn op je dier! Hij doet het allemaal toch maar even. Voor nu is het seizoen uitgereden en hopen we volgend jaar weer vrolijk te starten (nu mijn enthousiasme naar de finish nog wat in toom te houden haha).

Verslag wedstrijd Teteringen 2016, door Silvia Noordermeer
Vandaag samen met zus Anke van Straten een mendurance wedstrijd gereden, voor het eerst en gelijk eerste geworden in de impulsklasse. Het was super, mooi weer, veel bos, maar 1 x stukje verkeerd gereden, was genieten.

Verslag wedstrijd Teteringen 2016, door Nanda Swart
Mooie maar warme mendurance Teteringen gereden. 28 km met een gemiddelde snelheid van 13 km/u. Met dank aan Astrid van der Elst en Nicole de Vries voor het koelen. Frisse pony na de finish. Alles gedaan wat hij moest doen. Seizoen is weer voorbij helaas

Verslag wedstrijd Someren 2016, door Nanda Swart
Na bijna twee jaar geen wedstrijd meer te hebben gereden (alleen georganiseerd of vrijwilliger geweest), kon ik afgelopen zondag weer een impulsrubriek starten met Nickey. Nickey is inmiddels een 18 jarige shetlander die tussen 2007 en 2011 bijna alle mendurancewedstijden heeft meegelopen met als hoogtepunt kampioen klasse 3 in 2011 in het dubbelspan. Kilometers maken zit er dus goed in. De laatste jaren rij ik hem in enkelspan en geniet zijn spanmaat Hero van een welverdiend pensioen.
Als voorbereiding voor Someren ben ik begonnen met trainen na een winterstop van 3 maanden in maart. Eerst een laag wintervacht scheren want zeker op zijn leeftijd is daar veel van. Trainingen bestonden vooral uit opbouwen van de snelheid. Kilometers heeft hij wel in de benen en zijn basisconditie is perfect in orde. Begin maart eerst op ijzers gezet (voor het eerst in zijn leven want hij loopt wat gevoeliger de laatste tijd en ik moet vaker over de weg) en een trainingsweekje gemaakt in het Drents Friese Wold. 85 km gereden op normaal tempo. Vervolgens 1 of 2 keer in de week training van circa 20 km. Ik heb het voordeel dat ze dag en nacht buiten lopen en daardoor heeft hij ook herstel op de weide.

In de aanloop voor Someren erg druk gehad met de organisatie Drents Friese Wold. Weinig kunnen rijden en vooral snelle rondes gereden van rond de 12-13 km/u. Weerberichten goed in de gaten houden. Gaat het met bakken uit de lucht vallen of wordt het heet. Dag van te voren veranderde het in het laatste. Toch de manen in de vlecht en nog een keer helemaal scheren en de nacht in de wei met veel ruwvoer. Begonnen met voeren van sportmuesli met een scheut olie vanaf een week voor de wedstrijd. Laatste check… alles oke. Tuig en kar nogmaals gecontroleerd en 50 liter water ingeladen met in het achterhoofd dat er heel luxe een groompunt met water werd aangeboden door de organisatie en een ven in de route ligt.

Groom (mijn vriend) voorzien van een to-do list en plattegronden en een tijdsplanning gemaakt.
Zondag om half 8 na een laatste maaltijd krachtvoer, pony ingeladen en naar Someren. Het terrein was prettig ingedeeld. Alles dicht bij elkaar en veel water aanwezig. Voorkeuring prima. Nickey kan zich duidelijk alles herinneren en maakt er geen probleem meer van dat ze hartslag tellen, aan hem zitten, in zijn bekkie willen kijken en betasten. Voordraven hoef ik niks voor te doen, hij doet keurig zelf aandraven en stopt op het eind om te draaien en terug te draven. Hartslag 38. Heel netjes voor een kleine pony.

Om 9:55 u van start. Op dat moment is het nog wat mistig en een klein briesje maakt het best aangenaam op de route. De nacht voorafgaand heeft het nog flink geregend. De eerste plas is nooit leuk maar als je dan eenmaal de eerste hoos water over je stoeltje heb gekregen en je broekpijpen al door nat zijn, is het best te doen. Veel koeling voor de pony. Ik laat Nickey zelf altijd in de eerste helft het tempo bepalen. Hij had er zin in. Bordje 5 km kwam na 18 minuten al in zicht. Groompunt 1 kwam eraan maar ik reed sneller als de 12 km/u die ik in de planning had dus groom was er nog niet. Voorganger kwam in zicht en Nick haalt er graag in. Vervolgens sloot Laura met Tum aan en de pony’s vinden dat maar wat gezellig. Het tempo was goed en na een flinke galop bijna het waterpunt voorbij gegaan. Nick wou niet drinken maar wel koelen, hij werd al snel onrustig en wou door. Op groompunt twee hetzelfde. Even een paar minuten gewacht tot de hartslag weer op 96 zat en door voor de laatste kilometers. We reden inmiddels ruim 14 km/u en in de laatste kilometer tijd zat om de finish te bereiken. Echter bleken we een lint te hebben gemist. In een galopje door de berm weer terug. 6 minuten verloren en binnen gekomen met een snelheid van 13,1 km/u. Hartslag was 140 door het galopje. Kilometer uitstappen en hartslag daalde naar 90-80. Helaas geen koeling meer want de groom had autopech. Bij het oprijden van het terrein hartslag van 72 en toen de meter uit. Ademhaling zag er rustig uit. Tellen en gelukkig 60.
Bij de trailer gelukkig een beetje schaduw. Nick helemaal doorgekoeld tot de huid ook koel voelde. Hij deed zich ondertussen te goed aan appels en slobber en gras. Drinken zat er nog steeds niet in. Dat heeft hij altijd maar matig gedaan.
Nakeuring prima. Turgor van 1 naar 1,5. Dat viel mee maar daardoor ook te zien dat hij weinig vocht via zweten was verloren en zijn darmen door het ruwvoer goed vocht hadden vastgehouden. Hartslag 48 en een keurige kaart. Pony oogt fris en huppeld mooi mee. Paar keer rollen en hij is blij. Alles was goed voor een eerste plaats.

Thuisgekomen met een frisse pony die goed at en dronk. En direkt de kudde in galoppeerde. Buik iets opgetrokken maar hij verliest vaak heel wat kilo’s op zo’n wedstrijd.

Someren organiseerde voor het eerst een mendurance en dit is prima gelopen. Fijn terrein en leuke route. Mooie prijzen en vlot verloop. Heel erg bedankt.

Verslag wedstrijd Someren 2016, door Laura van Berkel
5 juni zijn wij gestart in Someren. Het was de bedoeling om ons debuut te maken met het tweespan. Helaas heb ik in de week voor Someren moeten besluiten dat Rivaldo niet fit genoeg was om deze wedstrijd te rijden. Hij heeft momenteel verplichte weiderust na het rechtzetten door een osteopaat. Natuurlijk erg vervelend, maar het is niet anders. Plannen gewijzigd en onze inschrijving in enkelspan veranderd.

s’ochtends ging de wekker om 6 uur en gelijk de ponys gevoerd. Een goed ontbijt is zeker het halve werk, ik voer 1 a 2 dagen van te voren bewust hooi ipv gras dit houd namelijk meer vocht vast. Dit word door de dierenarts ook voor en na de rit gecontroleerd hoe de tugor (vochtbalans) van de pony is.    Ook krijgt hij deze dagen slobber, wat hier ook weer in bijdraagt. Omdat het erg warm werd heb ik voor de rit electrolyten gegeven.

Om half 8 vertrok ik vanuit Haaren naar Someren. Het was ongeveer een uur rijden. En zo was ik mooi op tijd voor ik om 9:58 kon starten.  Vaak pak ik eigenlijk nog langer de tijd. In die tijd meld ik mij aan, laat ik de pony bijkomen van een trailerrit, krijgt hij slopper, laad ik alles uit en gaan we de voorkeuring in om vervolgens opgetuigd en wel klaar te staan voor de start. Natuurlijk doen we dan eerst goed instappen.

Bij de start gaan we gelijk in volle draf. In de eerste helft rijden we op een vrij hoog tempo om vervolgens in de 2de helft meer de tijd in de gaten te houden van mijn planning die ik op bluebalance.nl van te voren maak. Hier is uiteraard ook tijd om hem te stappen en energie te sparen en op te laden.

De rit was mooi uitgezet en ging op een paar km na alleen maar door de bossen. Echt heerlijk! Door de vele regenval van de afgelopen week waren er veel plassen. Ook aardig diep waar je niet altijd langs kon. Voordeel was hier wel, extra koelwater! Zeker met deze hitte geen overbodige luxe. Nadeel was dat ik van top tot teen een modder bad heb gehad. Ach het scheelt weer een schoonheidsbehandeling.

Helaas konden onze grooms de groompunt 1 niet vinden en ben ik snel doorgereden met de hoop dat bij het 2de punt ze er wel stonden. Net na gp 1 reed ik samen met Nanda de rest van de route. We hadden mooi hetzelfde tempo. Bij gp 2 stonden onze grooms gelukkig klaar, Tum wilde helaas niet drinken maar een appeltje ging er wel goed in. Een paar keer gekoeld en weer door gereden. Helaas kregen we onderweg van het laatste stuk te horen dat onze grooms een lekken band had en ons hierdoor niet kon koelen bij de finish. Omdat we te snel reden en niet gekoeld konden worden besloten om te gaan stappen. Maar de finish kwam maar niet. We kwamen er achter dat we een afslag hadden gemist. In volle galop zijn er snel terug gereden. Iets wat ik achteraf beter niet had moeten doen. Na de finish hadden we nog een km te stappen voor zijn hartslag werd gemeten. Helaas door het galoperen op het eind en geen koelwater was zijn hartslag te hoog. Dit is niet eerder gebeurd maar dit samen met warm weer had ik de verkeerde keuze gemaakt. Wij kregen een kwartier om nog een keer de hartslag te meten. Overigens krijg je dit kwartier niet kado en word dit bij je gereden tijd gerekend.

Al met al toch tevreden over hoe hij de rit heeft gelopen. Hij was goed voorwaarts, liet zich goed koelen en merkte dat het ondanks het weer niet te zwaar was. Wij hebben uiteindelijk toch nog een 3de prijs behaald. Met een rijk gevulde prijzentafel zat er ook voor de 3de prijs wat leuks bij een heerlijke liksteen en een gebitscontrole voor de pony!

Het was een mooie maar ook zeker leerzame wedstrijd. Organisatie mendurance Someren bedankt!

Verslag Mendurance Wateren 2016, door familie Koopmans-van der Meijde
In 2015 gingen wij, recreatieve ruiters, kijken bij de mendurance te Wateren. We hadden er wat over gelezen op internet. En het leek ons leuk om een keer mee te doen, maar was dit wel ons ding? We waren immers onze rijpony’s net stilletjes aan het ‘beleren’ voor de wagen.

Te Wateren werden we hartelijk ontvangen en vergaarden veel informatie voor wellicht 2016. We zagen een fijne sfeer en leuke paarden en pony’s die mee deden. Ook zagen we dat er veel meer spannen waren die nieuw en onervaren waren. Dat stelde gerust. Zo gek waren we dus niet.

Op de weg naar huis zeiden we hoe leuk zou het zijn om hier naar toe te kunnen werken? We besloten ons op te geven voor menles en na een winterseizoen mennen, enkele dressuur- en vaardigheidwedstrijdjes en vertrouwd zijn met buitenritten zeiden we: Wateren 2016 we komen!

Spannend; want ondanks een aantal keer ‘getraind’ te hebben in het bos hebben we geen afstandsmeters, gps of hartslagmeters. Grooms? En wat als het warm wordt of juist gaat regenen? En wat voer je, je toch al ronde, pony’s? En zal de route wel goed aangegeven zijn onderweg? Niks geen luxe, niks geen ervaring om uit te putten.

Waarom wij dan toch meededen was om de afwisseling in de mensport-onderdelen, je moet alles een keer geprobeerd hebben, en om te kijken hoe onze pony’s lopen onder deze omstandigheden en wat de artsen na afloop bevinden.

Het was een supermooie goed bewegwijzerde rit. We kijken er met veel plezier op terug. Waar een dressuurwedstrijd ongeveer 6 minuten duurt, ben je bij de mendurance meerdere uren effectief met je paard en één geheel! En uitgebreid poetsen is ook niet nodig; heerlijk! Het was machtig mooi!

Bij de finish wilden we nog wel een keer; het vloog toch ook voorbij.

We schrijven dit verslag niet omdat we daar zo van houden maar om een oproep te doen aan een ieder de maar enigszins nadenkt over, of droomt van het meedoen aan een mendurance. Wij kunnen maar 1 ding zeggen: doen! Je zal zien dat al je vragen goed door de organisatie worden beantwoordt of met je meedenken in oplossingen. Dat de sfeer prima is, dat de paarden er heel veel plezier in hebben.

Mendurance maakt voor ons dat de band tussen jezelf en je paard nog meer gevormd wordt, het respect voor de geweldige inzet van een dienstbaar dier (wat een toewijding!) groeit en je samen een geweldige ervaring rijker bent!

Klasse!

Hartelijke groet, familie Koopmans-van der Meijde uit Friesland